لالا لالا منم تنها نشستم
منم از بار این غم ها شکستم
همه می دونن اینو غیر از این عشق
به عشق دیگری من دل نبستم
لالا لالا دلم خونه از این عشق
دلم پیوسته مجنونه از این عشق
نمی دونم در این نامردمی ها
بریدن کارآسونه از این عشق
لالا لالا منم اینجا غریبم
منم از شادمانی بی نصیبم
یکی کز عاشقی بویی نبرده
خدا می دونه که داده فریبم
لالا لالا بهارم غصه داره
همه کار بهارم انتظاره
همه تنهایی ها سهم دلم بود
بهارم بی قراره بی قراره
لالا لالا گلم تنها نمونه
تو راهی که خزونه جا نمونه
امون از دست سرد سرنوشتی
که می خواد این گلم با ما نمونه
لالا لالا غزل می سازم امشب
مثل پروانه ماتم دارم امشب
مثل هر روز و هر دم مثل هر شب
تویی شمعم تو رو کم دارم امشب
لالا لالا جدایی یه سراب
نپرسین این سوال بی جواب
دلت تنها برام یه آشیون بود
شنیدم این دلم خونه خراب
لالا لالا منم سیرم ز دنیا
یه روزی بی هدف می رم ز دنیا
همه عالم به من جور و جفا کرد
منم می گیرم این حقو ز دنیا
لالا لالا دلم لبریز درد
نگاشم مثل دستاش سرد سرد
همه می گن گذاشته رفته بی من
نمی دونن یه روزی بر میگرده
لالا لالا تو بودی سرنوشتم
تو رو از جان به روی دل نوشتم
به جون هر چی عاشق توی دنیاست
تویی امروزم و حال و گذشتم
لالا لالا خدایا دلبرم کو
خدایا یار از جان بهترم کو
در این پرواز جان فرسای هستی
خدایا خسته ام بال و پرم کو
لالا لالا بمون تا من بمونم
بیا تا قدر چشماتو بدونم
بمون تا لحظه ای که باورم شه
محال زندگی بی هم زبونم
لالا لالا بیا بازم دعا کن
به درهایی که بسته خوب نگاه کن
مگه می شه دری بسته بمونه
بیا بازم خدامونو صدا کن
+ نوشته شده در شنبه یازدهم خرداد 1387ساعت 0:18 توسط سیمین |
سلام
این اولین باره که دارم حرفامو از زبون خودم می نویسم . چهارشنبه اول خرداد بد ترین روز زندگی منه چون عزیزمو مادربزرگ مهربونمو برای همیشه از دست دادم امروز سه روزه ندیدمش . دیگه نمی بینمش دیگه نمی تونم بغلش کنم ببوسمش. گلچین روزگار عجب باسلیقه است می چیند گلی را که در جهان نمونه است
+ نوشته شده در جمعه سوم خرداد 1387ساعت 19:8 توسط سیمین |
غصه نخور مسافر اینجا ما هم غریبیم
از دیدن نور ماه یه عمره بی نصیبیم فرقی نداره بی تو بهارمون با پاییز نمی بینی که شعرام همه شدن غم انگیز غصه نخور مسافر اونجا هوا که بد نیست اینجا ولی آسمون اشک ریختن هم بلد نیست غصه نخور مسافر فدای قلب تنگت فدای قلب نازت اون چشمای قشنگت غصه نخور مسافر تلخه هوای دوری من که اینو می دونم که تو چقدر صبوری غصه نخور مسافر بازم میای به زودی ما رو ببین چه کردیم از وقتی تو نبودی غصه نخور مسافر غصه اثر نداره از دل تو می دونم هیچکی خبر نداره غصه نخور مسافر همیشه اینجوری نیست همیشه که عزیزم راهت به این دوری نیست غصه نخور مسافر تولد دوباره غصه نخور مسافر غصه نخور ستاره غصه نخور مگه تو کناردریا نیستی من چشم به راهتم ببین تو تنها نیستی غصه نخور مسافر غصه کار گلها نیست سفر یه امتحانه به جون تو بلا نیست غصه نخور مسافر تو خود آسمونی در آرزوی روزی که بیای و بمونی...
+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 11:18 توسط سیمین |
نه باورم نمی شه که تو منو از یاد ببری
تولدم شد بی وفا از تو نیومد خبری چشمای من خشک شد به در حالا کی بی وفا تره بال و پرش دادم ولی دیگه واسم نمی پره اینو بدون دستای من گرمی دستاتو می خواد تو رو به عشقمون قسم اون روزا رو یادت بیاد حتی دیگه خدامونم به دادمون نمی رسه گریه نکن که دستمون به دست هم نمی رسه تو رو خدا بهش بگین صبر منم سر اومده خدا به من بگو چرا خوشی به من نیومده بهش بگین سراغشو از کس و ناکس می گیرم بهش بگین اگه نیاد تو انتظارش می میرم آخه چرا نگاه اون چنگی به دل نمی زنه می گن یکی تو قلبشه جونمو آتیش می زنه خدا ازت می خوام دست روی دستش بذارم جز آرزوی دیدنش هیچ آرزویی ندارم بازم می گم دوست دارم کاش عشقمون جون بگیره برگرد میون کلبمون تا سر و سامون بگیره ببخش اگه قسمت نشد توی چشات نگاه کنم یا سر رو شونت بذارم اسم تورو صدا کنم تو هم منو بذار برو اما بدون رسمش نبود جز تو آخه کیو دارم دلیل رفتنت چی بود اونکه نخواست پیشم باشی باید خودش صبرم بده خدا گرفتی عشقمو جواب قلبمو بده
+ نوشته شده در چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387ساعت 19:45 توسط سیمین |
شیطان لعنتی...شیطان لعنتی...هر روز خط های دلم را اشغال می کند و من اشتباه می کنم
او با اشتباه کردن دل من کیف می کند. دیروز فرشته ای به گفت:گوشی دلت را کج گذاشته ای که جواب تماس های خدا را نمی دهی؟ با من تماس بگیر خدایا...با من تماس بگیر اگه گوشی رو بر نداشتم روی پیغام گیر گوشی دلم پیام بذار. خدایا با من تماس بگیر...
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1387ساعت 9:31 توسط سیمین |
منو نسپاری به بادای خزونمنو سر گشته ی چشمات نکنیتوی دنیای پر از بی کسی خستم از بلور اشکات نکنینمی خوام بغض نگاه آخرم گم بشه تو قاب خیس پنجرهنمی خوام هق هق تنهای دلم بشکنه توی سکوت حنجرهمی شه تو دفتر تنهایی دل لحظه های بی تو بودنو سرودمی شه از غربت هر نگاه تو لذت غرور غربتو ربودبعد هر ستاره می میره نگام با تو از شکستن و وفا می گمواسه یه اشتباه سادهعمریه دارم خدا خدا می گممی تونیم خدامونو صدا کنیمبپریم و دل به دریا بزنیممی تونیم سیاهی رنگ شبو بشکنیم و رنگ فردا بزنیم
+ نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387ساعت 21:13 توسط سیمین |
+ نوشته شده در دوشنبه نهم اردیبهشت 1387ساعت 19:17 توسط سیمین |
می خوام که از تو بخونم از نفس های آخرم
اینکه جدا می شم ازت اینکه نمی شه باورم اینکه اگه بخوای بری چه حالی پیدا می کنم تو عالم دیوونگی قلبمو پیدا می کنم اینکه اگه جدا بشیم از دل هم رها بشیم یه بغض سخت و دیدنی تو خلوت صدا بشیم اینکه دیگه تو قلب هم جایی برا هم نذاریم تو لحظه های انتظار رو زخما مرحم نذاریم اینکه دیگه نگاهمون منتظر هم نباشه تو سینمون برای هم یه وقتایی غم نباشه تو غربت فاصله ها جدایی یک بهونه است بهونه ای برای ما تو تلخی زمونه است
+ نوشته شده در جمعه ششم اردیبهشت 1387ساعت 17:59 توسط سیمین |
+ نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 18:24 توسط سیمین |
داشتم فکر می کردم اگه خدا واسه کسی یار نمی ده یعنی خودش می خواد یارش باشه چون می دونه آدما صبرشونو تواناییشون خیلی کمه واسه اینکه سنگ صبور بندش باشه خودش با آغوش همیشه باز و پر از محبتش آروم می کنه بندشو. فکر کنم این بهترین و قشنگترین بهانه واسه تنها بودن باشه... خدایا بهم آرامش بده...
+ نوشته شده در شنبه سی و یکم فروردین 1387ساعت 23:16 توسط سیمین |
+ نوشته شده در جمعه سی ام فروردین 1387ساعت 18:19 توسط سیمین |
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم فروردین 1387ساعت 12:31 توسط سیمین |
آبی تر از آنم که بی رنگ بمیرم
از شیشه نبودم که با سنگ بمیرم تقصیر کسی نیست که تنها و غریبم شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیرم
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم فروردین 1387ساعت 11:25 توسط سیمین |
نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانت
که جانم در جوانی سوخت ای جانم به قربانت تحمل گفتی و من هم که کردم سالها اما چقدر آخر تحمل بلکه یادت رفته پیمانت چو بلبل نغمه خوانم تا تو چون گل پاکدامانی حذر از خار دامنگیر کن دستم به دامانت تمنای وصالم نیست عشق من مگیر از من بدردت خو گرفتم نیستم در بند درمانت امید خسته ام تا چند گیرد با اجل کشتی بمیرم یا بمانم پادشاها چیست فرمانت چه شبهایی که چون سایه خزیدم پای قصر تو به امیدی که مهتاب رخت بینم در ایوانت دل تنگم حریف درد و اندوه فراوان نیست امان ای سنگدل از دردو اندوه فراوانت به شعرت شهریارا بیدلان تا عشق میورزند نسیم وصل را ماند نوید طبع دیوانت
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387ساعت 23:40 توسط سیمین |
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387ساعت 22:58 توسط سیمین |
تن تو
ظهر تابستونو به یادم میاره
رنگ چشمای تو
بارونو به یادم میاره
وقتی نیستی
زندگی فرقی با زندون نداره
من نیازم
تو رو هر روز دیدنه
از لبت دوست دارم شنیدنه
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387ساعت 12:17 توسط سیمین |
می خواهم سفر کنم به سوی تو
به شهر تو در دیاری که دیگر غریب نباشم می خواهم پارو بزنم بروم از شهر خویش ... دریایی نیست تو دریای من شو پرواز می کنم تنها می روم که تنهایی تنها نماند از سرزمین چشمها می گریزم که حصار فاصله ها را بشکنم بر دو رنگی خط بطلان بکشم دوست بدارم و عاشق نباشم در پشت میله ها مانده ام زندانم چیست؟؟؟ خیال است یا واقعیت؟؟؟ سرزمین آرزوها کجاست؟؟؟ سرزمین آرزوها کجاست؟؟؟ ...می دانم مسیری نیست ... تو راه من شو شاید برسم....
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم فروردین 1387ساعت 11:32 توسط سیمین |
اونطور منو نگاه نکن
دست روی دست من بذار برو یه وقت مریض می شی بغضت رو هی نگه ندار فدات بشم فدات بشم فدات بشم بذار برو محاله باورش که من دیگه نمی بینم تورو صدات می لرزه عشق من اسمم رو هی صدا نزن طنابو دور گردنم بنداز دیگه نگام نکن بمیرم واسه بغض تو فکر منو نکن برو دلو اسیر من نکن اگه دوسم داری برو ترو خدا گریه نکن تصمیم آخرو بگیر چارپایه رو بکش برو با دست عاشقت بزار طنابو دور گردنم می خوام فقط ادا کنم حقی که مونده گردنم من بشکنم برنجم فدای تار موهات مهم تویی نرنجی برس به آرزوهات مواظب خودت باش با قلب من چه کردی؟؟؟ دلواپسم نباش بمیرم واسه بغض تو فکر منو نکن برو اگر سراغمو گرفت بگین نشونه ای نذاشت بگین از اینجا رفته و چاره ی دیگه ای نداشت اگر سراغمو گرفت این نامه رو بهش بدین بگین که جا گذاشته بود پرسید کجا؟؟؟ هیچی نگین اگه بازم پرسید ازم اگه نکرد اشکاشو پاک چاره ای نیست بهش بگین فلانی رفته زیر خاک
+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم فروردین 1387ساعت 22:6 توسط سیمین |
چقد سخته که تو چشای کسی که تمام عشقت و ازت دزدید
و به جاش یه زخم همیشگی به قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی حس کنی که هنوزم دوسش داری... چقد سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه ی وجودت له شده... چقد سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی... چقد سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری... چقد سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر لب بگی گل من باغچه ی نو مبارک...
+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم فروردین 1387ساعت 10:8 توسط سیمین |
